คู่มือสำหรับผู้พิพากษา และอัยการ ในการต่อต้านการทรมาน โดย มหาวิทยาลัย Essex

โดย

-

4 พฤษภาคม, 2015

84

แม้จะมีข้อห้ามอย่างเด็ดขาดภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ และตามกฎหมายภายในของรัฐส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นไปตามเขตอำนาจรัฐ แต่การทรมานก็ยังมีอยู่ และแม้ว่าจะมีการประณามอย่างกว้างขวาง แต่การกระทำทรมานที่ไม่เปิดเผย ก็ยังคงมีอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก อันที่จริงการทรมานเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการกระทำความผิด โดยเจ้าหน้าที่รัฐผู้มีหน้าที่รับผิดชอบต่อการยึดถือและบังคับใช้กฎหมาย ผู้พิพากษาและอัยการมีบทบาทอย่างสำคัญในการยุติการทรมาน ประการแรก พวกเขาเป็นหัวใจสำคัญของการดำรงไว้ซึ่งหลักนิติธรรม ไม่มีสิ่งใดที่จักกัดกร่อนหลักนิติธรรมได้มากไปกว่า การที่เจ้าหน้าที่รัฐ ไม่รักษากฎหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการก่ออาชญากรรมโดยเจ้าหน้าที่รัฐเอง ประการที่สอง เมื่อรัฐได้เข้าไป เกี่ยวข้อง หรือล้มเหลวกับการป้องกันการทรมาน นั่นย่อมเป็นการละเมิดพันธกรณีต่างๆ ตามกฎหมายระหว่างประเทศ

บุคคลผู้รับผิดชอบต่อการบริหารการงานยุติธรรมจำ เป็นต้องระวังระไวกับบทบาทของพวกเขาเพื่อหลีกเลี่ยงมิให้ประเทศต้องตกอยู่ในฐานะของผู้ฝ่าฝืน ประการที่สาม ในกรณีที่หน่วยงานต่างๆ ของฝ่ายบริหาร และฝ่ายนิติบัญญัติอาจถูกชักจูงให้เพิกเฉยต่อหลักนิติธรรมและหลักสิทธิมนุษยชน เพื่อสนองตอบต่อแรงกดดัน ของสาธารณะด้วยการเพิ่มความปลอดภัยจากอาชญากรรมในระดับธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่เกิด เหตุการณ์การก่อการร้ายข้ามชาติเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2001 ฝ่ายตุลาการจึงถูกวางบทบาทให้ทำหน้าที่ปกป้อง สังคมจากกับดักของการยอมให้ใช้แผนเฉพาะหน้าระยะสั้นโดยละเลยเสถียรภาพของสถาบัน รวมถึงคุณค่าพื้นฐาน ทางสังคมในระยะยาว การยุติการทรมานเรียกร้องให้ผู้พิพากษาและอัยการ ใช้กฎหมายทั้งในเชิงที่เป็นเกราะและดาบ ในเชิง เกราะ คือการสนับสนุนให้เกิดความเคารพต่อมาตรการป้องกันทั้งในระดับชาติและในทางระหว่างประเทศ ด้วยการบังคับใช้กฎหมายเพื่อปกป้องบุคคลให้พ้นจากการถูกกระทำ ทรมานและการปฏิบัติที่เลวร้ายลักษณะต่างๆ และกวัดแกว่งดาบ โดยการนำผู้กระทำผิดมารับโทษต่อการกระทำ ที่ละเมิดกฎหมาย

คู่มือนี้ได้สรุปถึงหน้าที่และความรับผิดชอบของผู้พิพากษาและอัยการในการป้องกันและสอบสวนการกระทำทรมานและการปฏิบัติที่เลวร้ายรูปแบบอื่นๆ เพื่อเป็นหลักประกันที่ผู้กระทำ ผิดจะต้องถูกนำเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม และเหยื่อผู้เสียหายจะได้รับการเยียวยา คู่มือนี้ยังได้จัดเตรียมคำแนะนำต่อทางปฏิบัติ ทางปฏิบัติที่ถูกนับว่าเป็นตัวอย่างที่ดี และขั้นตอนการดำเนินการในแต่ละระดับเพื่อยุติการทรมาน แม้ว่าคู่มือนี้จะจัดทำขึ้นเพื่อผู้พิพากษาและอัยการ แต่คู่มือนี้ก็สามารถสนับสนุนการทำงานของทนายความที่เข้ามีบทบาทในการพิจารณาคดีอาญา หรือบุคคลที่มุ่งต่อต้านการทรมานและการปฏิบัติที่เลวร้ายรูปแบบอื่นๆ ในฐานะตัวแทนของบุคคลที่ถูกพรากไปซึ่งเสรีภาพ ด้วยข้อมูลที่สมบูรณ์และความตื่นตัวต่อบทบาทของตน นักวิชาชีพกฎหมายย่อมสามารถมีบทบาทอย่างสำคัญในการขจัดการกระทำ ทรมาน คู่มือนี้จึงมุ่งหมายที่จะ ช่วยให้สมาชิกของนักวิชาชีพกฎหมายสามารถปฏิบัติหน้าที่ให้บรรลุผลอีกด้วย