Open Letter to UN_ICERD from a Former detainee in the South_ (Thai and English)_submitted Aug 2012

จดหมาย เพื่อนจ. (public)

Downlond English version Open Letter to UN _ICERD_from a former detainee in the south_Aug 2012 (public)

 

เรียน คณะกรรมการ UN ที่เคารพอย่างสูง

ผมเป็นคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทยที่มีเหตุการณ์ความไม่สงบ ที่เกิดขึ้นมากินระยะเวลา 9 ปีกว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนับวันยิ่งมีความรุนแรง มีคนเจ็บ มีคนตาย เกือบทุกวัน เมื่อเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบทางภาครัฐก็จะต้องติดตามหาคนที่กระทำความผิด ปัญหามันก็อยู่ตรงนี้แหละ เหตุเกิดในพื้นที่ ดังนั้น คนทำให้เกิดเหตุมันต้องเป็นคนในพื้นที่ (ข้อความคิดนี้ ผมคิดว่าเป็นความคิดของเจ้าหน้าที่รัฐ) เพราะทุกครั้งที่เกิดเหตุในพื้นที่ใด คนในพื้นที่นั้นจะเป็นผู้ต้องสงสัย ผมเป็นคนหนึ่งที่ได้พบและประสบด้วยตนเอง ผมโดนดำเนินคดีเมื่อปี 50 มาถึงตอนนี้ระยะเวลาก็ประมาณ 5 ปีมาแล้ว ณ ตอนนี้คดีของผมยังไม่สิ้นสุดเลย และศาลชั้นต้นยังไม่เสร็จสิ้นเลย ผมบอกตรงๆ ว่าผมกลัวและหวาดระแวงมาก เมื่อเกิดเหตุการณ์ และเมื่อพบเห็นเจ้าหน้าที่ สิ่งที่ผมกลัวมากที่สุด ก็คือ “ความไม่เป็นธรรม” ของคนที่มีอำนาจใช้กฎหมายมาก เพราะในสายตาของพวกเขามองคนในพื้นที่ ที่มีเชื้อสาย “มาลายู”  เป็นคนที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดความไม่สงบ เพราะคดีทุกคดี เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตั้งแต่ปี 47 เป็นต้นมา คนที่ต้องโทษ”เป็นจำเลย” ล้วนแต่เป็นคนในพื้นที่ แต่ในทางกลับกันจากข้อมูลที่ได้บันทึกจาก”ศูนย์ทนายความมุสลิม” คดีที่มีการตัดสินส่วนใหญ่มีการยกฟ้อง นี่ก็ถือว่าเหตุการณ์มันทำให้มีความอคติกับคนในพื้นที่ ระหว่างเจ้าหน้าทีกับคนในพื้นที่ ทำให้ต่างฝ่ายต่างหวาดระแวงซึ่งกันและกัน แต่ในทางกลับกันที่เสียเปรียบมากที่สุด ก็คือคนในพื้นที่เพราะประชาชนธรรมดาไม่มีอาวุธ แต่เจ้าหน้าที่รัฐที่มารักษาความสงบมีอาวุธ  เหตุที่เกิดมันเป็นความละเอียดอ่อน  ผมเข้าใจการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ที่อยู่ในกรอบและกฎหมาย                “แต่ไม่เข้าใจ” เจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติหน้าที่นอกกรอบและเหนือกฎหมาย ในระยะเวลาที่ผมถูกควบคุมตัว ผมได้เจอกับเพื่อนๆผู้ได้รับผล แต่ละคนที่ผมได้เจอและได้ฟังสิ่งที่เขาได้ประสบมา มีการซ้อมทรมานต่างๆ นานา ตรงนี้แหละมันทำให้ผมไม่เข้าใจ และต้องทำให้ผมต้องเขียนจดหมายฉบับนี้เพื่อจดหมายฉบับนี้อาจจะมีความสำคัญ  ทำให้บ้านเมืองผมเกิดความสงบก็เป็นได้ สิ่งที่ผมอยากได้มากที่สุด อยากให้คณะกรมการ UN ทำให้มันเกิดมากที่สุด

  1. ความปลอดภัยของประชาชนที่อยู่ในสามจังหวัดชายแดนใต้
  2. แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นโดยให้ประชาชนในพื้นที่เป็นคนเลือกเองว่าต้องการอย่างไร      เพราะ ณ ตอนนี้ คนที่มาบริหารไม่ใช่คนในพื้นที่      จึงไม่รู้ถึงปัญหาที่มีอยู่จริงและเกิดขึ้นจริง
  3. การเชิญตัวซ้ำๆหลังจากเกิดเหตุการณ์และคนที่จะโดนเชิญตัวบ่อย
  4. การตรวจค้น ที่อยู่อาศัย      เหตุเกิดในพื้นที่ไหน คนที่จะเป็นเป้าแรกๆ ก็คือคนที่เคยเป็นจำเลย คนที่มีหมาย      พ.ร.ก.      และคนในพื้นที่เกิดเหตุ
  5. คนที่เคยมีหมาย พ.ร.ก.      เมื่อพ้นจากการควบคุมตัว ในฐานข้อมูลไม่ถูกลบ ทำให้การไปไหนมาไหน      เกิดความลำบากเมื่อมีการตรวจค้น
  6. การใช้ศาลเตี้ย หรือถูกตัดตอน      ในกรณีเพื่อนที่พ้นจากการดำเนินคดีหลายคนแล้วที่ต้องเสียชีวิต  ในกรณีเป็นเรื่องที่น่าสงสารมากที่สุด      มีปัญหามาก  เพราะเราไม่รู้ว่าเป็นการกระทำของใคร  และการเยียวยาจากภาครัฐก็มีข้อจำกัด       ดังนั้นมันก็จะทำให้เกิดปัญหาสังคมตามมา  เมื่อหัวหน้าครอบครัวที่เคยควบคุมหรือเป็นจำเลยมาก่อนถูกยิงเสียชีวิต      ภรรยาเขา ลูกเขา ใครจะเป็นคนดูแล      จะไปขอเงินเยียวยาก็ไม่ได้เพราะหัวหน้าครอบครัวเคยต้องโทษ                                                                                                                                                                                    นี่แหละปัญหาที่ผมเองอยากสะท้อน ปัญหา ณ      ตอนนี้มีเยอะและทวีขึ้นไปเรื่อยๆ ผมเป็นคนหนึ่งที่ตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่อย่างหวาดกลัว       เพราะเหตุการณ์มันเกิดขึ้นบ่อยเหลือเกิน      กลัวว่าไม่รู้สิ่งร้ายจะมาเยือนผมเมื่อไร      หลังจากที่เพื่อนๆโดนกระทำได้เห็นกับตา คนที่โดนแล้วก็จะโดนต่อไปเรื่อยๆ      ไม่รู้จะจบเมื่อไร  ผมเองผมไม่เคยทะเลาะกับใคร      ไม่มีศัตรู ไม่มีคู่อริ ที่ผมกลัวมากที่สุด ณ ตอนนี้ ก็คือ เจ้าหน้าที่ เพราะเขามองว่าผมเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดความไม่สงบ      ณ ตอนนี้ ถ้าผมเป็นอะไรไปหรือเสียชีวิตถึงจุดจบเหมือนเพื่อนๆ ผมขอย้ำว่า      ผมไม่เคยทะเลาะกับใคร  ไม่มีศัตรู      ไม่มีคู่อริ ไม่เคยขัดผลประโยชน์กับใคร       ช่วยเถอะครับผมอยากให้บ้านเมืองผมเกิดความสงบ      ไม่อยากให้ใครมาฉวยโอกาส       บนความเดือดร้อนของประชาชนในสามจังหวัดชายแดนใต้      ตอนนี้คนที่มีอำนาจใครก็อยากมาในพื้นที่ มาเอาผลประโยชน์แล้วก็กลับไป แต่ ผม      พี่น้อง เพื่อนๆ ญาติของผม คนรอบข้างในสามจังหวัดชายแดนใต้ของผม เขาต้องทนอยู่ในบ้านเกิดตนเองมา      9 ปีกว่า กับเหตุการณ์ที่ไม่สงบ      ช่วยด้วยเถอะครับ ผมอยากให้คนที่มาแก้มี “ความจริงใจ” ไม่ใช่มาหาผลประโยชน์

ด้วยความเคารพอย่างสูง

ผู้ได้รับผลกระทบจากตุการณ์ความไม่สงบ

%d bloggers like this: